Franchise فرانچایز یا فرانشیز

فرنچایز یا فرانشیز

فرنچایز یا فرانشیز

فرنچایز یا فرانشیز یک نوع سیستم کسب و کار است که صاحبان آنها با اخذ حق امتیاز از شرکت اصلی، اجازه‌ي فعالیت در سایه‌ی آن شرکت و استفاده از نشان تجاری، فروش محصولات و یا استفاده از سیستم‌های بازرگانی آن را خواهند داشت.

کسب و کارهای بر پایه‌ي فرانچایز، مستقل محسوب نمی‌شوند. چرا که آنان حق تغییر ماهیت و خط مشی کسب و کار اصلی را ندارند. اما در عین حال راهی برای رسیدن به موفقیت در اختیار دارند که صاحب کسب و کار اصلی، نتیجه بخش بودن آن را قبلا امتحان کرده و از آن مطمئن است.

در مدل بیزینسی فرانشیز، با مجموعه‌ای از خرده کسب و کارها سر و کار داریم که همگی تحت یک عنوان و یک ماهیت واحد و مشترک فعالیت می‌کنند. سر شاخه‌ی این کسب و کارها، یعنی فرنچایز دهنده، علاوه بر حق استفاده از نام برند و فروش محصولات، شرایط و روش‌های مناسب برای مدیریت را نیز به زیر مجموعه‌های خود ارائه می‌دهد. همچنین با آموزش‌ها و راهنمایی‌های عملی، انجام فرآیند کنترل کیفیت، ارائه‌ي استراتژی‌های کسب و کار و بازاریابی، امکان انجام هرچه بهتر کسب و کار را برای افراد فراهم می‌نماید.

مزایا و معایب فرانشیز:

اشتغال به این نوع از کسب و کار دارای مزایا و معایبی هم برای فرنچایز دهنده و هم فرنچایز گیرنده است. در ادامه به تفکیک، هر کدام از این مواد را بیان می‌داریم:

مزایا:

الف) برای فرنچایز گیرنده:

۱. عدم نیاز به برندسازی مجدد

۲. عدم نیاز به طراحی استراتژی و مدل کسب و کار

۳. ریسک کمتر

۴. عدم نیاز به فرآیندهای بازاریابی پر هزینه

۵. برخورداری حمایت‌های شرکت اصلی

۶. کاهش زمان برای شناخته شدن کسب و کار در میان عموم

ب) برای فرنچایز دهنده:

توسعه‌ی کم هزینه؛ چرا که توسعه‌ی کسب و کار به تنهایی نیازمند صرف هزینه‌های بیشتر می‌باشد.

استفاده از بودجه‌ی دریافتی از فرنچایزگیرندگان در راه بازاریابی و تبلیغات

معایب:

الف) برای فرنچایز گیرنده:

فرنچایز یا فرانشیز

۱. عدم استقلال در کار

۲. وابستگی به یک برند خاص

۳. عدم وجود مالکیت معنوی

۴. صرف انرژی و کار زیاد

۵. انجام کار با استراتژی‌های از پیش تعیین شده توسط دیگران

ب) برای فرنچایز دهنده:

۱. مدیریت سخت‌تر بر زیرمجموعه‌های خود

۲. زمان‌بر بودن ایجاد تغییرات و فناوری جدید

انواع فرنچایز:

به طور کلی با ۴ نوع فرنچایز در فضای کسب و کارها مواجهیم:

۱. فرنچایز یکتا:

این نوع ، معمول‌ترین و ساده‌ترین حالت فرنچایز است؛ چرا که فرنچایز دهنده امتیاز راه‌اندازی تنها یک واحد را به فرنچایز گیرنده اعطا می‌نماید. اما در پاره‌ای از مواقع، امتیاز گیرنده بعد از افتتاح یک واحد و رونق آن، درخواست اعطای بازگشایی واحد دیگری را می‌نماید.

۲. مولتی فرانچایز:

برخلاف مورد قبلی، در این نوع از فرنچایز، امتیاز دهنده اقدام به اعطای امتیاز راه‌اندازی چندین واحد به امتیاز گیرنده می‌نماید. ضمن توافقات صورت گرفته، بازه‌های زمانی مشخصی برای راه‌اندازی هر واحد وجود دارد.

فرنچایز یا فرانشیز

۳. فرنچایز منطقه‌ای:

این مورد شباهت کمی به مورد قبلی دارد. در این نوع از فرنچایز نیز ما با اعطای امتیازات متعدد مواجهیم. با این تفاوت که افتتاح واحدهای مختلف در یک محدوده‌ی منطقه‌ای خاص صورت می‌گیرد. بعنوان مثال امتیاز بازگشایی ۵ واحد طی ۵ سال در محدوده‌ی استان تهران. توجه به این نکته نیز ضروری است که در طی این ۵ سال، افتتاح واحدهای مربوطه در انحصار امتیاز گیرنده است.

فرنچایز پیشرفته:

در این نوع از فرنچایز ما علاوه بر اینکه با حق افتتاح نمایندگی در یک محدوده‌ی خاص مواجهیم، امتیاز گیرنده می‌تواند به سایرین نیز برای افتتاح نمایندگی، اعطای امتیار نماید.

خلاصه مقاله:

اعطای امتیاز فرنچایز یا فرانشیز یکی از راه‌های توسعه‌ي کسب و کار است. با این حال قدم در این مسیر نیازمند طراحی استراتژی‌های مالی و تجاری مطمئن و هم راستا با کسب و کار می‌باشد. ضمن اینکه آشنایی با انواع مختلف فرنچایز می‌تواند در انعقاد قراردادهای مربوط به این حوزه نیز راهنما باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سبد خرید
Please enter your name and mobile number and send… Our experts will contact you as soon as possible.