مدیریت تعارض سازمانی

مدیریت تعارض سازمانی

تعارضات یکی از مسائلی است که در هر سازمانی بروز می‌کند و می‌تواند تأثیر بسیار قابل توجهی بر عملکرد و پیشرفت سازمان داشته باشد. مدیریت تعارض سازمانی به عنوان یک فرآیند مهم در محیط کار، به مدیران و عاملان سازمانی کمک می‌کند تا تعارضات را به طور سازنده مدیریت کنند و به جایگزینی آنها با همکاری و هماهنگی بین افراد بپردازند. در این مقاله، به بررسی راهکارها و تکنیک‌های مدیریت تعارض سازمانی می‌پردازیم. از طریق مطالعه این مقاله، ما می‌توانیم بهترین راهکارها را برای حل تعارضات در سازمان خود شناسایی کنیم و از این طریق باعث بهبود همکاری و عملکرد سازمان خود شویم. همچنین برای خواندن مقاله‌های بیشتر در مورد مدیریت می‌توانیم به صفحه بلاگ مراجعه کنید.

تعارض سازمانی چیست؟

تعارض سازمانی به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن هدف‌ها، منافع، یا روش‌های عملکرد مختلف بخش‌ها، گروه‌ها یا افراد در یک سازمان با یکدیگر تعارض دارند. در واقع، تعارض سازمانی زمانی رخ می‌دهد که هدف‌ها یا عملکرد یک بخش یا گروه با هدف‌ها یا عملکرد دیگری در سازمان تضاد داشته باشد و در نتیجه، سازمان قادر به دستیابی به اهداف یا اجرای بهتر فرایندهای خود نباشد.

مدیریت تعارض سازمانی چیست؟

مدیریت تعارض سازمانی یک رویکرد و فرایند است که برای حل و کنترل تعارضات سازمانی و جلوگیری از تبعات منفی آن‌ها در سازمان به کار می‌رود. هدف اصلی مدیریت تعارض، بهبود هماهنگی و همکاری بین افراد، گروه‌ها و بخش‌های سازمانی است تا به دستیابی به اهداف سازمان کمک کند.

مدیریت تعارض سازمانی نیازمند مهارت‌های ارتباطی قوی، قدرت تفکر استراتژیک و توانایی حل مسئله است. همچنین، مدیران باید قادر باشند بهبود فرهنگ سازمانی و ایجاد محیطی را فراهم کنند که مشارکت و همکاری را تشویق کند.

روشهای حل تعارض در سازمان

مدیریت تعارض سازمانی می‌تواند از طریق روش‌ها و فنون مختلفی صورت بگیرد. در زیر، تعدادی از روش‌های مدیریت تعارض سازمانی را معرفی می‌کنم:

تشخیص تعارض: 

ابتدا باید تعارضات موجود در سازمان شناسایی شوند. این شامل تحلیل ساختار سازمانی، فرهنگ سازمانی، هدف‌ها و منافع مختلف، روابط بین افراد و گروه‌ها و عوامل دیگر ممکن است. جمع آوری اطلاعات و انجام مصاحبه‌ها و نظرسنجی‌ها می‌تواند به شناسایی تعارضات کمک کند.

تحلیل و ارزیابی: 

بعد از تشخیص تعارضات، باید عوامل و علت‌های آن‌ها را تحلیل و ارزیابی کرد. این شامل بررسی دلایل واقعی و احتمالی تعارضات، تأثیرات آن‌ها بر سازمان و شناسایی منافع متضاد است. این مرحله به مدیران کمک می‌کند تا راهکارهای مناسب را برای حل تعارضات پیشنهاد دهند.

برنامه‌ریزی و اجرا: 

در این مرحله، برنامه‌ریزی برای مدیریت تعارضات انجام می‌شود. این شامل تعیین اهداف و استراتژی‌های مشترک، تخصیص منابع، تعیین مسئولیت‌ها و برنامه‌های عملیاتی است. اجرای این برنامه‌ها و تعامل مؤثر با افراد و گروه‌های مرتبط، از جمله مدیران و کارکنان می‌تواند به حل تعارضات کمک کند.

ارتباط و هماهنگی: 

برقراری ارتباط و هماهنگی مؤثر بین افراد و گروه‌ها باعث افزایش فهم مشترک و ایجاد تفاهم بیشتر می‌شود. مدیران باید از روش‌های ارتباطی مناسب استفاده کنند و مکانیزم‌های هماهنگی را برای جلوگیری از تعارضات مورد نظر پیشنهاد دهند.

رسیدگی و حل تعارض: 

در صورت بروز تعارضات، مدیران باید به سرعت و به شیوه‌های مناسب آن‌ها را مدیریت کنند. این شامل شنیدن فعال، تشخیص نقاط قوت و ضعف طرفین و در نهایت ارائه راه‌حل‌های متناسب می‌باشد. روش‌هایی مانند مذاکره، توسعه قراردادهای مشترک و استفاده از روش‌های واسطه‌گری می‌تواند به حل تعارضات کمک کند.

مذاکره: 

این روش در جایگاه اول مدیریت تعارض سازمانی قرار دارد و به توافق و تعامل بین طرفین برای حل تعارض کمک می‌کند. در مذاکره، طرفین با هم در مورد نقاط مشترک و تفاوت‌های خود صحبت می‌کنند و تلاش می‌کنند تا به یک توافق مشترک برسند. مهارت‌های مذاکره مؤثر، شنیداری فعال، تعامل سازنده و قدرت قانع کردن می‌تواند در این روش مفید باشد.

استفاده از مشاوره و واسطه‌گری: 

در برخی موارد، استفاده از مشاوران یا واسطه‌گران مستقل می‌تواند کمک کند تا طرفین در تعارض بهبود یابند و به توافق برسند. این افراد می‌توانند به عنوان طرف مستقل در تعارض دخالت کرده و راهکارهایی را پیشنهاد دهند.

توسعه مهارت‌های ارتباطی: 

بهبود مهارت‌های ارتباطی اعضای سازمان می‌تواند به مدیریت تعارض سازمانی کمک کند. آموزش‌ها و دوره‌های مربوط به مهارت‌های ارتباطی می‌توانند شامل شنوایی فعال، تفسیر درست پیام‌ها، تعامل سازنده و حل مسئله برای بهبود ارتباطات در سازمان باشند.

تغییرات ساختاری و سیستمی: 

در برخی موارد، تعارض‌ها ممکن است ناشی از ساختار یا سیستم‌های سازمانی باشند. در این صورت، تغییر در ساختار سازمانی، فرآیندها یا سیستم‌ها می‌تواند به حل تعارضات کمک کند. بررسی مجدد و بازنگری ساختار سازمانی، توزیع مسئولیت‌ها و تغییر سیستم‌های پاداش و ارزیابی ممکن است به بهبود کمک کرده و تعارض‌ها را کاهش دهد.

تشکیل تیم‌های کاری: 

تشکیل تیم‌های کاری یا گروه‌هایی که افراد از نقاط نظر و تخصص‌های مختلف به آن‌ها تعلق دارند، می‌تواند به مدیریت تعارضات کمک کند. این تیم‌ها می‌توانند در مورد تعارضات موجود بحث کنند و راهکارهایی را برای حل مشکلات ارائه دهند.

فرهنگ سازمانی متعادل: 

ایجاد فرهنگ سازمانی که بر تعامل، همکاری و احترام متقابل تأکید دارد، می‌تواند به مدیریت تعارض سازمانی کمک کند. این شامل ارزش‌ها، قوانین و رفتارهایی است که سازمان ترویج می‌کند و به فراهم کردن محیطی سازنده برای حل تعارضات کمک می‌کند.

استفاده از یک یا ترکیبی از این روش‌ها و فنون مدیریت تعارض، بسته به موقعیت و ماهیت تعارضات، می‌تواند به مدیریت تعارض سازمانی کمک کند و باعث بهبود هماهنگی و عملکرد سازمانی شود.

مقالات مرتبط: مدیریت زمان در کسب و کار

 

روش های مدیریت تعارض سازمانی

تکنیک های مدیریت تعارض

تکنیک‌های مدیریت تعارض سازمانی می‌توانند برای حل و کنترل تعارضات در سازمان استفاده شوند. در زیر، تعدادی از آنها را معرفی می‌کنیم:

تکنیک تغییر نقش: 

در این تکنیک، طرفین در تعارض با تغییر نقش خود مواجه می‌شوند. آنها سعی می‌کنند از دیدگاه یکدیگر به مسئله نگاه کنند و به نقش مقابل خود در تعارض پی ببرند. این تغییر نقش می‌تواند به فهم بهتر نقاط ضعف و قوت همدیگر و تسهیل توافق بین طرفین کمک کند.

تکنیک تقسیم منافع: 

در این تکنیک، طرفین سعی می‌کنند منافع و نیازهای خود را شناسایی کنند و تلاش کنند تا به یک توافق بهینه برای تقسیم منافع برسند. این تکنیک معمولاً با توجه به مذاکره و تبادل اطلاعات صورت می‌گیرد.

تکنیک توسعه تعهد مشترک: 

در این تکنیک، طرفین به دنبال توسعه تعهد مشترک هستند که باعث می‌شود هر دو طرف به حل تعارضات متعهد شوند. این تکنیک شامل استفاده از روش‌های ارتباطی فعال، توجه به نیازهای متقابل و ایجاد ارتباطات سازنده است.

تکنیک تحلیل جریان کار: 

در صورتی که تعارضات در جریان کار و فرآیندهای سازمانی بروز کنند، تحلیل و بهبود جریان کار می‌تواند به مدیریت تعارض سازمانی کمک کند. با مطالعه و تحلیل مراحل جریان کار، نقاط ضعف و تداخل‌ها مشخص می‌شوند و راهکارهایی برای بهبود آنها ارائه می‌شود.

تکنیک ارتقای فرهنگ سازمانی: 

فرهنگ سازمانی ممکن است تعارضات را تشدید یا کاهش دهد. در این روش، تمرکز بر ارتقای فرهنگ سازمانی با تاکید بر ارزش‌ها، اصول همکاری و احترام متقابل قرار می‌گیرد. با ایجاد یک فضای باز برای بحث و تبادل نظر، تعارضات می‌توانند به صورت سازنده مدیریت شوند.

تکنیک رهبری تعارضات سازنده: 

رهبران سازمان می‌توانند با ترغیب به تعامل و همکاری، تعارضات را به عنوان فرصت‌هایی برای رشد و توسعه استفاده کنند. آنها می‌توانند محیطی را ایجاد کنند که افراد بتوانند از تعارضات یاد بگیرند و با همکاری به راهکارهای بهتری برسند.

استفاده از این تکنیک‌ها به وفور و با توجه به موقعیت و شرایط خاص تعارضات می‌تواند به مدیران کمک کند تا تعارضات را بهبود بخشند و به حل آنها بپردازند.

مقالات مرتبط: تحلیل SWOT چیست؟

راهکارهای حل تعارض 

در ادامه به توضیح مختصری درباره هریک از این راهکارها مدیریت تعارض سازمانی ارائه می‌دهیم:

شناسایی تعارض: 

ابتدا باید تعارض موجود در سازمان را شناسایی کنیم. این شامل تحلیل و فهم دقیق مسئله، تعیین طرفین و مسئله مشترک است. در این مرحله، باید متوجه شویم که تعارض از کجا نشأت می‌گیرد و تأثیر آن بر سازمان چگونه است.

جمع‌آوری اطلاعات: 

در این مرحله، باید اطلاعات مربوط به تعارض را جمع‌آوری کنیم. این شامل گفت‌وگو با طرفین، مشاهده مستقیم، مصاحبه با عوامل مرتبط و جمع‌آوری اسناد و اطلاعات مربوط به تعارض است. هدف از جمع‌آوری اطلاعات، فهم عمیق‌تر از تعارض، دلایل آن و محدودیت‌ها و فرصت‌های مرتبط است.

تحلیل تعارض: 

پس از جمع‌آوری اطلاعات، باید تحلیل کنیم و علل و عوامل مؤثر در تعارض را شناسایی کنیم. این شامل تحلیل تأثیر تعارض بر سازمان، تأثیر آن بر افراد و فرآیندها، و شناسایی نیازهای واقعی طرفین است.

انتخاب روش حل تعارض: 

بر اساس تحلیل و فهم تعارض، باید یک روش یا راهکار برای حل آن انتخاب کنیم. این ممکن است شامل مذاکره، واسطه‌گری، تغییر ساختار یا فرآیندها، آموزش و توسعه مهارت‌ها و سایر روش‌های مدیریت تعارض سازمانی باشد. انتخاب روش مناسب به ویژگی‌های تعارض و محیط سازمانی وابسته است.

اجرای راهکار: 

پس از انتخاب راهکار، باید آن را به عمل بیاوریم. این شامل برنامه‌ریزی، ارتباط و هماهنگی با طرفین تعارض، اجرای مراحل مذاکره یا تغییرات مورد نیاز و نظارت بر پیشرفت روند حل تعارض است.

ارزیابی و پیگیری: 

پس از اجرای راهکار، باید نتایج و عواقب آن را ارزیابی کنیم. بررسی تأثیر راهکار بر تعارض، ارضای نیازهای طرفین و تأثیر آن بر سازمان می‌تواند در این مرحله انجام شود. اگر نتیجه مطلوب به دست نیاورده‌ایم، ممکن است نیاز به بازنگری و تغییر روش باشد.

آرامش: 

در حالت‌های تعارض، حفظ آرامش و کنترل احساسات می‌تواند کمک کننده باشد. آرامش به ما کمک می‌کند بهتر بتوانیم مسئله را تجزیه و تحلیل کنیم و راه حل‌های ممکن را بررسی کنیم.

گوش دادن: 

اهمیت گوش دادن به طرفین تعارض نباید نادیده گرفته شود. با گوش دادن به دغدغه‌ها، نیازها و وجه‌نظرهای طرفین، می‌توانیم بهتر درک کنیم و راهکارهای مناسب تری ارائه دهیم.

ارتباط برقرار کردن: 

برقراری ارتباط مؤثر و باز در میان طرفین تعارض، کلیدی برای حل آن است. ارتباط برقرار کردن شامل صحبت کردن درباره مسئله، به اشتراک گذاشتن نظرات و نگرانی‌ها، و هماهنگی برای رسیدن به توافق مشترک است.

کمک از مدیر منابع انسانی: 

در برخی موارد، تعارضات ممکن است به گونه‌ای پیچیده باشند که بهتر است به مدیر منابع انسانی سازمان مراجعه کنیم. مدیر منابع انسانی می‌تواند با ارائه مشاوره، مداخله و تسهیل مذاکره‌ها به حل تعارض کمک کند.

تغییر محیط و شرایط کاری: 

ایجاد شرایط مناسب برای هر طرف تعارض و تنظیم مجدد فرآیندها و ساختارها می‌تواند تعارضات را کاهش دهد.

در هر مرحله، ارتباط، شفافیت و همکاری با طرفین تعارض بسیار مهم است. همچنین، لازم است توجه کنیم که حل تعارض در سازمان ممکن است زمان‌بر و پیچیده باشد، بنابراین صبور و پشتکار داشته باشیم.

استفاده از روش‌های تعیین وظایف و توزیع منابع موثر: 

توزیع منابع و تعیین وظایف به طور عادلانه و موثر می‌تواند تعارضات را کاهش دهد.

آموزش و توسعه مهارت‌های ارتباطی و مدیریت تعارض: 

افزایش آگاهی و مهارت‌های افراد در زمینه ارتباطات مؤثر و مدیریت تعارض سازمانی می‌تواند به حل تعارض کمک کند.

مذاکره و توافق: 

مذاکره بین طرفین تعارض با هدف رسیدن به توافق و تعیین راه حل‌های مشترک می‌تواند به حل تعارض کمک کند. در این روند، طرفین می‌توانند نقاط قوت و ضعف خود را مطرح کنند و با همکاری بر روی راهکارهای مناسب تمرکز کنند.

واسطه‌گری: 

استفاده از یک واسطه‌گر مستقل و بی‌طرف می‌تواند در حل تعارض کمک کند. واسطه‌گر تلاش می‌کند بین طرفین واسطه کند و با رسیدن به توافقات قابل قبول، تعارض را حل کند.

تغییر ساختار سازمانی: 

در بعضی موارد، تعارض ممکن است به دلیل ساختار سازمانی نامناسب رخ دهد. در این صورت، تغییر ساختار سازمانی می‌تواند به حل تعارض کمک کند. این ممکن است شامل تغییر سلسله مراتب سازمانی، تعیین مسئولیت‌ها و وظایف بیشتر و تغییر فرآیندها باشد.

تربیت و آموزش: 

آموزش و تربیت افراد در زمینه مهارت‌های مدیریت تعارض سازمانی می‌تواند به حل تعارضات کمک کند. با آموزش مهارت‌های ارتباطی، مذاکره و حل تعارض، افراد قادر خواهند بود تعارضات را بهبود بخشند و به توافقات سازنده دست یابند.

ایجاد فرهنگ سازمانی سازنده: 

ایجاد فرهنگی در سازمان که بر مبنای احترام، همکاری و تعامل بنا شده باشد، می‌تواند به حل تعارضات کمک کند. با ارائه فرصت‌ها برای گفتگو و به اشتراک گذاری نظرات، تعارضات به صورت سازنده مدیریت خواهند شد.

انواع تعارض سازمانی چیست؟

انواع تعارض در سازمان

تعارض در سازمان‌ها می‌تواند از انواع و منشأ‌های مختلفی برخوردار باشد. در زیر، به برخی از انواع تعارضات رایج در سازمان‌ها اشاره می‌کنم:

  1. تعارض منابع: این نوع تعارض در مواقعی رخ می‌دهد که منابع موجود در سازمان برای برآورده کردن نیازها و خواسته‌های مختلف تیم‌ها یا واحدها کافی نباشد. به عنوان مثال، تعارض ممکن است در مورد تخصیص بودجه، نیروی انسانی، تجهیزات و فضاهای کاری رخ دهد.
  2. تعارض رفتاری: در سازمان‌ها، افراد مختلف با طرز تفکر، ارزش‌ها، و سبک‌های رفتاری متفاوتی ممکن است همکاری کنند. این ممکن است باعث بروز تعارض‌های رفتاری شود که ناشی از نداشتن هماهنگی، نظرات متفاوت، تضاد در اهداف و عدم تعامل مؤثر باشد.
  3. تعارض نیازها و خواسته‌ها: افراد و گروه‌ها در سازمان‌ها نیازها و خواسته‌های متفاوتی دارند که ممکن است با یکدیگر تعارض داشته باشند. به عنوان مثال، تعارض ممکن است در مورد تقسیم وظایف، تعیین اولویت‌ها، پاداش‌دهی و ترقی رخ دهد.
  4. تعارض ساختاری: ساختار سازمانی، قوانین، فرآیندها و سیستم‌های موجود در سازمان می‌توانند منجر به تعارضاتی شوند. به عنوان مثال، تعارض ممکن است در مورد توزیع قدرت و مسئولیت‌ها، سلسله مراتب سازمانی، ارتباطات سازمانی و تصمیم‌گیری رخ دهد.
  5. تعارض استراتژیک: این نوع تعارض در مورد تعیین جهت و استراتژی‌های سازمان رخ می‌دهد. طرفین مختلف ممکن است نظریات متفاوتی درباره راهبردها و هدف‌های سازمانی داشته باشند که باعث بروز تعارضات استراتژیک می‌شود.

همچنین، تعارضات ممکن است به صورت فردی، گروهی یا سازمانی رخ دهند و با توجه به شرایط و ویژگی‌های هر سازمان، نوع تعارضات متفاوتی ممکن است مشاهده شود.

الگوی مدیریت تعارض سازمانی:

در ادامه به یک سری از سوالات برای شناسایی و مدیریت تعارض سازمانی اشاره می‌کنیم:

بخش ۱: شناسایی تعارضات

لطفاً تعارضاتی که در سازمان شما رخ داده است، شناسایی کنید.

توضیح دهید که این تعارضات از کجا نشأت گرفته‌اند و چگونه تأثیری بر عملکرد و همکاری در سازمان داشته‌اند.

بخش ۲: مدیریت تعارضات

توضیح دهید که شما چه استراتژی‌هایی برای مدیریت تعارضات در سازمان خود اتخاذ کرده‌اید.

آیا این استراتژی‌ها باعث کاهش تعارضات و بهبود همکاری در سازمان شده‌اند؟ توضیح دهید.

بخش ۳: راهکارهای مدیریت تعارضات

توضیح دهید که در چه شرایطی از راهکارهای زیر برای مدیریت تعارضات استفاده کرده‌اید و نتایج آنها چگونه بوده است:

  • مذاکره و توافق
  • تغییر ساختار سازمانی
  • ایجاد فرصت‌های ارتباطی و همکاری بیشتر
  • استفاده از مدیریت زمان
  • توسعه مهارت‌های ارتباطی و رهبری

بخش ۴: توانایی شخصی

براساس تجربه‌های شخصی خود، بیان کنید که شما چه مهارت‌ها و توانایی‌هایی را در مدیریت تعارضات در سازمان به خرج داده‌اید.

بیان کنید که چگونه می‌توانید مهارت‌ها و توانایی‌های خود را در مدیریت تعارضات بهبود بخشید.

بخش ۵: پیشنهادات

اگر می‌خواهید به دیگران در مدیریت تعارضات در سازمان کمک کنید، چه پیشنهاداتی دارید؟

آیا هنوز نیاز به توسعه و بهبود در مدیریت تعارضات در سازمان وجود دارد؟ اگر بله، لطفاً توصیه‌های خود را بیان کنید.

لطفاً توجه داشته باشید که این الگو تنها یک راهنمایی است و برای طراحی آزمون مدیریت تعارض خود، می توانید به نیازها و شرایط خاص سازمان خود پیروی کنید.

مقالات مرتبط: تحلیل PESTEL چیست؟

فواید آزمون مدیریت تعارض سازمانی

آزمون مدیریت تعارض می‌تواند به عنوان یک ابزار مفید برای ارزیابی مهارت‌ها و توانایی‌های مدیران و فردان در مدیریت و حل تعارضات استفاده شود. این آزمون‌ها معمولاً شامل سوالات و موقعیت‌های تعارضی است که به افراد کمک می‌کند میزان آگاهی، مهارت‌ها و استراتژی‌های آنها در مواجهه با تعارضات را بسنجد. این آزمون‌ها می‌توانند به عنوان یک ابزار تشخیصی و آموزشی در مراحل زیر استفاده شوند:

  1. تشخیص نقاط قوت و ضعف: آزمون مدیریت تعارض می‌تواند به مدیران و فردان کمک کند تا نقاط قوت و ضعف خود در مدیریت تعارض را شناسایی کنند. با شناخت نقاط ضعف، می‌توانند بر روی آنها کار کنند و مهارت‌های لازم را تقویت کنند.
  2. آموزش مهارت‌های مدیریت تعارض: آزمون مدیریت تعارض می‌تواند به عنوان یک ابزار آموزشی برای آموزش مهارت‌های مدیریت تعارض استفاده شود. با تحلیل نتایج آزمون، می‌توان به افراد نشان داد که در کدام حوزه‌ها نیازمند تقویت مهارت هستند و بر اساس آن، برنامه‌های آموزشی مورد نیاز را ارائه داد.
  3. ارزیابی عملکرد: با انجام آزمون مدیریت تعارض، می‌توان عملکرد فرد در مدیریت تعارضات را ارزیابی کرد. این ارزیابی می‌تواند به مدیران و فردان کمک کند تا پیشرفت خود را در مدیریت تعارض بهبود بخشند و به راهکارهای بهتری برسند.

مهم است به یاد داشته باشیم که آزمون مدیریت تعارض تنها یکی از ابزارهای موجود برای ارزیابی و آموزش مدیریت تعارض است و باید با دیگر روش‌ها و فرآیندهای مدیریت تعارض ترکیب شود تا به راهکارهای کامل و موثرتری برای حل تعارضات در سازمان دست یابیم.

کلام آخر

مدیریت تعارض سازمانی‌ها به عنوان یک فرآیند اساسی و ضروری، توانایی مدیران و تیم‌های کاری را در حل مسائل و بهبود روابط بین افراد تقویت می‌کند. با استفاده از روش‌ها و راهکارهای مناسب، تعارضات می‌توانند به عنوان یک فرصت برای رشد و توسعه در سازمان بهره‌برداری شوند. بنابراین با توجه به اهمیت این موضوع، مدیران و عوامل سازمانی باید به مهارت‌های مدیریت تعارض آموزش ببینند و از آنها در زندگی حرفه‌ای خود بهره‌برداری کنند. با رشد و توسعه مدیریت تعارض، سازمان‌ها می‌توانند به سمت هماهنگی بیشتر، ارتقای روابط بین افراد و بهبود عملکرد سازمانی پیشرو بروند. برای دریافت مشاوره با متخصصان سایت یوپرودمی با شماره ۰۹۱۲۰۸۹۶۲۸۹ در تماس باشید.

فهرست مطالب

دیدگاه‌ خود را بنویسید

سبد خرید
Please enter your name and mobile number and send… Our experts will contact you as soon as possible.